صبح دوازده اردیبهشت 87 بود دروازه ی کازرون شیراز مقابل ورزشگاه شهید دستغیب. جمعیت زیادی از فرهنگیان ، زن و مرد ایستاده بودند.همگی خوشحال و منتظر چون قرار بود بعد از بیست سال با رهبر خود دیدار داشته باشند بعد از سال ها می توانستند از نزدیک امام خود را ببینند و با او درد دل کنند از خوشی ها بگویند از ناخوشی ها بگوینداز مشکلات عدیده ی آموزش و پرورش ، از مشکلات  آموزشی – تربیتی  و معیشتی و خیالشان راحت باشد که رهبرشان به طور مستقیم در جریان خواسته های توأم با نجابت و صبر و شکیبایی آنان ، در جریان خواسته های دلسوزانه ، قانونی و به حقشان  قرار خواهند گرفت . با او بگویند و از او بشنوند و رهنمود هایش را فرا راه زندگی خود قرار دهند.

هر کس کارتی جهت ورود در دست داشت عده ای هم بدون کارت آمده بودند و منتظر. تعداد زیادی چفیه بین فرهنگیان تقسیم شد عده ی زیادی آن را به گردن انداختند و در صف ایستادند . با پشت سر گذاشتن سه پست بازرسی وارد سالن اصلی شدیم. سالن از جمعیت پر بود . مسئولین زیادی آمده بودند اما رئیس سازمان نبود چرا نمی دانم امید داشتم در جلسه صحبت کند آخر او در صحبت کردن با مسئولین شجاعت خوبی دارد اگر نیاید غایب بزرگ جلسه خواهد بود. همه منتظر ورود آقا ، منتظر گفتن و شنیدن. بعد از سر دادن چند شعار آقا وارد و همگی به احترام به پا خاستند صلوات فرستادند و شعار دادند بعد از نشستن آقا جمعیت نشست .

عده ای عکاس و خبر نگار روی سکوی آهنی متحرکی سمت چپ جایگاه ایستاده بودند و مانع دیدن سخنران می شدند. شنیده شده بود که یازده نفر از فرهنگیان صحبت خواهند کرد . قرا بود نامه ای هم از طرف کانون به آقا تقدیم شود.

شخصی پشت تریبون رفت شروع کرد به صحبت به خاطر حضور عکاسان خبری در مقابل تریبون دیده نمی شد طریق صحبت و بی سر و سامانی کلام آشفته و به هم ریخته اش که چیزی از آن فهمیده نمی شد نگران کننده بود . در بین جمع پچ پچی افتاد که ، " باعث تاسف است در بین این همه آموزش و پرورشی توانا کسی بهتر از این آقا نیافتند که بیاید و جلو رهبر صحبت کند و از حق و حقوق ما بگوید "  که البته تا آخر سخنان پریشانش که معلوم بود از قبل روی آن کار نشده چیزی از حق و حقوق پایمال شده ی فرهنگیان گفته نشد جز یک سری حرف های ضدونقیض . سخنان !!!!! وی با صلوات حضار خاتمه یافت به خودم گفتم مهم نیست هنوز ده نفر دیگر مانده اند شاید آنها صحبت های شایسته تری داشته باشند اما با کمال تعجب دیده شد که آقا کلام خود را آغاز کردند به اطرافیان گفتم مگر قرار نیست کسی دیگر صحبت کند همه بی اطلاع بودند در میان سخنان آقا تازه مشخص شد که آن فرد سخنران کسی جز وزیر بالیاقت و جدید آموزش و پرورش نبوده است بالاخره فرمایشات آقا خاتمه یافت سخنان زیبایی بود و رهنمودهایی داشت عالی که اگر عمل شود چه مشکل ها که حل نمی شود اما نمی دانم مسئولین به خصوص وزیرمان آن را درک کردند یا نه .

بعد از پایان سخنرانی با کمال تعجب آقا سالن را ترک کردند و فرهنگیان در بهت و سکوت آرام مثل همیشه از سالن خارج شدند و روز معلم را گرامی داشتند همانطور که از سالن خارج می شدیم اکثرا از هم می پرسیدند  شما فهمیدید وزیر چه گفت ؟ در جواب فقط سری تکان داده می شد این بود گرامی داشت روز معلم در سفر مقام معظم رهبری در شیراز . دست  دست اندر کاران این واقعه عجیب و نه غریب درد نکند.

باز هم ما ماندیم و دردهای نگفته و جواب های نشنیده مثل همیشه . مهم نیست بهتر است زود خودمان را به مدرسه برسانیم و آینده سازی کنیم آن هم بر اساس دانایی محوری ، آن هم آینده ای شاداب توأم با نو آوری و شکوفایی

 خدا نگهدار