پیوستن روح خدا به خدا گرامی باد
او آمد تا ستم ستیزی معنا شود تا ظلم برود تا تبعیض نباشد
او رفت تا داغ فراق به تمامی معنا شود
نامه سرگشاده به احمدی نژاد
از طرف کانون فرهنگیان شیراز
به زودی در همین وبلاگ
تحلیلی بر نشست فرهنگیان شیراز با مقام معظم رهبری
و سخنان وزیر
در این جلسه
صبح دوازده اردیبهشت 87 بود دروازه ی کازرون شیراز مقابل ورزشگاه شهید دستغیب. جمعیت زیادی از فرهنگیان ، زن و مرد ایستاده بودند.همگی خوشحال و منتظر چون قرار بود بعد از بیست سال با رهبر خود دیدار داشته باشند بعد از سال ها می توانستند از نزدیک امام خود را ببینند و با او درد دل کنند از خوشی ها بگویند از ناخوشی ها بگوینداز مشکلات عدیده ی آموزش و پرورش ، از مشکلات آموزشی – تربیتی و معیشتی و خیالشان راحت باشد که رهبرشان به طور مستقیم در جریان خواسته های توأم با نجابت و صبر و شکیبایی آنان ، در جریان خواسته های دلسوزانه ، قانونی و به حقشان قرار خواهند گرفت . با او بگویند و از او بشنوند و رهنمود هایش را فرا راه زندگی خود قرار دهند.
هر کس کارتی جهت ورود در دست داشت عده ای هم بدون کارت آمده بودند و منتظر. تعداد زیادی چفیه بین فرهنگیان تقسیم شد عده ی زیادی آن را به گردن انداختند و در صف ایستادند . با پشت سر گذاشتن سه پست بازرسی وارد سالن اصلی شدیم. سالن از جمعیت پر بود . مسئولین زیادی آمده بودند اما رئیس سازمان نبود چرا نمی دانم امید داشتم در جلسه صحبت کند آخر او در صحبت کردن با مسئولین شجاعت خوبی دارد اگر نیاید غایب بزرگ جلسه خواهد بود. همه منتظر ورود آقا ، منتظر گفتن و شنیدن. بعد از سر دادن چند شعار آقا وارد و همگی به احترام به پا خاستند صلوات فرستادند و شعار دادند بعد از نشستن آقا جمعیت نشست .
عده ای عکاس و خبر نگار روی سکوی آهنی متحرکی سمت چپ جایگاه ایستاده بودند و مانع دیدن سخنران می شدند. شنیده شده بود که یازده نفر از فرهنگیان صحبت خواهند کرد . قرا بود نامه ای هم از طرف کانون به آقا تقدیم شود.
شخصی پشت تریبون رفت شروع کرد به صحبت به خاطر حضور عکاسان خبری در مقابل تریبون دیده نمی شد طریق صحبت و بی سر و سامانی کلام آشفته و به هم ریخته اش که چیزی از آن فهمیده نمی شد نگران کننده بود . در بین جمع پچ پچی افتاد که ، " باعث تاسف است در بین این همه آموزش و پرورشی توانا کسی بهتر از این آقا نیافتند که بیاید و جلو رهبر صحبت کند و از حق و حقوق ما بگوید " که البته تا آخر سخنان پریشانش که معلوم بود از قبل روی آن کار نشده چیزی از حق و حقوق پایمال شده ی فرهنگیان گفته نشد جز یک سری حرف های ضدونقیض . سخنان !!!!! وی با صلوات حضار خاتمه یافت به خودم گفتم مهم نیست هنوز ده نفر دیگر مانده اند شاید آنها صحبت های شایسته تری داشته باشند اما با کمال تعجب دیده شد که آقا کلام خود را آغاز کردند به اطرافیان گفتم مگر قرار نیست کسی دیگر صحبت کند همه بی اطلاع بودند در میان سخنان آقا تازه مشخص شد که آن فرد سخنران کسی جز وزیر بالیاقت و جدید آموزش و پرورش نبوده است بالاخره فرمایشات آقا خاتمه یافت سخنان زیبایی بود و رهنمودهایی داشت عالی که اگر عمل شود چه مشکل ها که حل نمی شود اما نمی دانم مسئولین به خصوص وزیرمان آن را درک کردند یا نه .
بعد از پایان سخنرانی با کمال تعجب آقا سالن را ترک کردند و فرهنگیان در بهت و سکوت آرام مثل همیشه از سالن خارج شدند و روز معلم را گرامی داشتند همانطور که از سالن خارج می شدیم اکثرا از هم می پرسیدند شما فهمیدید وزیر چه گفت ؟ در جواب فقط سری تکان داده می شد این بود گرامی داشت روز معلم در سفر مقام معظم رهبری در شیراز . دست دست اندر کاران این واقعه عجیب و نه غریب درد نکند.
باز هم ما ماندیم و دردهای نگفته و جواب های نشنیده مثل همیشه . مهم نیست بهتر است زود خودمان را به مدرسه برسانیم و آینده سازی کنیم آن هم بر اساس دانایی محوری ، آن هم آینده ای شاداب توأم با نو آوری و شکوفایی
خدا نگهدار
در پی سفر رهبر جمهوری اسلامی ایران به شیراز
کانون فرهنگیان شیراز
به عنوان نماینده ی جمع کثیری از فرهنگیان این شهر درد نامه ای به ایشان نوشت که بدین وسیله به نظر همکاران گرامی می رسد
باسمه تعالی
جمهوری اسلامی ایران تاریخ : 11/2/1387
کانون فرهنگیان شیراز شماره: 4
در راس وظایف هر حکومت اجرای عدالت است . علی (ع)
ولی امر مسلمین جهان و رهبر معظم جمهوری اسلامی ایران
با سلام و تحیات
مقدمتان به شهر شکوفه ها ی شهادت مبارک . راه حضرت روح الله هماره پر رهرو باد .
رهبرا ! بنای مقدمه چینی و درازای سخن نداریم آنچه می خواهیم برزبان قلم برانیم درد دلی بیش نیست آن هم از سر دلسوزی و مهر به امانت روح بلند خدا .
نه آمریکایی هستیم و نه متصل به بیگانه و از آنها هم حقوق نمی گیریم و با آنان هم سر آشتی نداریم . آنچه می خواهیم و طالبیم در جهت محکم کردن پایه های انقلاب است وآنچه نمی خواهیم و بر آن فریاد می زنیم، آنهایی است که می دانیم پایه های انقلاب را سست می نماید و اسلام را در اذهان مخدوش جلوه می دهد .
لعلی از کان مروت بر نیامد سال ها تابش خورشید و سعی باد و باران را چه شد
سخن دلسوختگان تعلیم و تربیت بدین قرار است . به امید عنایت خاص حضرت عالی .
سال ها تبعیضی که بر ما فرهنگیان رفته آن قدر روشن و آشکار است که نقل زبان ها گشته و نیازی به توضیح نیست . البته این تبعیض در خفا بود تا زمانی که فرهنگیان سوخته جان تصمیم گرفتند با تاسیس تشکل های صنفی مهر سکوت از لب بردارند تا بی مهری های برخی مسئولین نسبت به آموزش وپرورش نمایان شود . اکثر این گروه فرهیخته و پیشتاز همان هایی هستند که تا کنون بر سر استکبار فریاد زده اند . بیشترشان رزمنده و جانبازند و بخاطر احساس دین نسبت به انقلاب پابه میان گذاشته اند تا مسیر راه روح الله قلب نگردد.با نیت اصلاح چنین کردیم اما حرفمان را به تمسخر گرفتند توجه نکردند و بالاخره ما را به اعتراضات علنی واداشتند و هدف ما نبود جز اینکه مدیران موثر و عالی رتبه مطلع شوند و عنایتی کنند اما سیل اتهامات بود که به سوی ما جاری شد آن هم به ناحق . متصل به بیگانه خواندنمان و برانداز و بازی خورده . این بماند تا دادگاه عدل الهی بین ما و آنان قضاوت کند .فرهنگیان دلخسته از جور زمانه را به زندان انداختند . توهین و تهدید و تبعید کردند . این نیز بماند به امید عنایت مولا مهدی ( عج ).
در پیام امید بخش نوروز 1386 فرمودید دشمن از اعتراضات شما سوء استفاده می کند. در پی اطاعت امر سکوت کردیم هر چند که این اقدام را دلیل ضعف و ترس ما دانستند . اما آیا توجه به این موضوع فقط از جانب ما باید رعایت شود ؟ آیا مسئولین هیچ وظیفه ای ندارند ؟ آنها نباید بگویند تا دشمن بهره نبرده به خواست صبوران بی ادعا توجه شود ؟ آنها را آزار نداده چه با برخورد های زشت پلیسی و قضایی و چه با وعده ها و تبلیغات دروغین؟
و باز فرمودید فرهنگیان نباید فریاد معشیت سر دهند باید دیگران به فکر آنان باشند ، از اعتراضات دست برداشتیم . در سال 1386 و اکنون که سال 1387 است دیگران برای ما چه کرده اند ؟ آقایان کار را به جایی رسانده اند که دستمزد مصوب شده ی کاری را هم که انجام می دهیم ( از قبیل : حق التدریس، اضافه کاری ، پاداش بازنشستگی ، نوبت دومی ها و سرانه و...) نمی پردازند و باید به زور و سرو صدا از آنان گرفت و یا با وعده ی پوج سهام عدالت ما را سرگرم می کنند .
وضعیت آموزش و پرو رش وضعیت غریقی است که در امواج گرفتار آمده است . با دست و پا زدن های بی برنامه اندکی به جلو می آید و موج نابسامانی بسیاری آن را عقب می کشاند . آیا این غریق ، نجات غریقی توانا نمی خواهد ؟ آیا درست است وزیری انتخاب شود که بعد از چند ماه بگوید من نمی دانستم وضعیت آموزش و پرورش این چنین خراب است ؟ آیا فرهنگیان حق ندارند از بین خودشان وزیری آگاه انتخاب کنند ؟ آموزش و پرورش به همه وزارت خانه ها حتی مجلس ، متخصص صادر می کند چطور است نوبت خودمان که می رسد باید بیرون از آموزش و پرورش دنبال وزیر بگردیم ؟
آیا تمامی طرح هایی که برای به سامان کردن وضع آموزش و پرورش ریخته می شود مجری آن معلم نیست ؟ آیا همه چیز به دستان معلم ختم نمی شود ؟ آیا این معلم نیست که می تواند بسازد و یا ویران کند ؟ شما بگویید با خاطر آشفته چگونه می توان ساخت ؟
هر حکومتی و جامعه ای بر سه اصل استوار است . امنیت ، سلامتی و آموزش . امنیت که به دست زحمت کشان جان بر کف نیروهای مسلح ماست ؛ سلامتی که متولیان خاص خودرا دارد به خصوص پرستاران و آموزش و پرورش که در دستان فرهنگیان جان بر لب رسیده است . آیا این سه رکن و مجریان آن در جایگاه اصلی خود قرار دارند ؟
سال گذشته که رئیس جمهور به این استان سفر کرد ند سعی کردیم با ایشان گفتگویی داشته باشیم اما ظاهرا ایشان به وجود تشکل ها و .... اعتقادی نداشته و ندارند . دفتر معظم له هم صلاح ندانستند که تقاضای ملاقات حضوری ما را با شما بپذیرند. اکنون هم که این عریضه را می نویسیم نمی دانیم می توانیم با شما گفتگوی کوتاه داشته باشیم یا خیر .گیرم که ما گبر و ترسا اما با امیدی به سوی شما آمده ایم ، به امید نشستی و درد دلی حضوری چرا که بیان تمامی درد ها را قلم یارای تحمل نیست .
آرزوی روزی را داریم که جز شادی و موفقیت ، برای بیان نداشته باشیم .
اما چکیده خواسته ها :
1- قانون خدمات مدیریت کشوری گامی در جهت اصلاح وضع موجود بود که به دلیل نا معلوم خبری از اجرای آن نیست عنایت ویژه ی حضرتعالی در پیگیری و اجرای دقیق و عادلانه ی آن مرهمی بر زخم فرهنگیان خواهد بود .
2- خواستار ایجاد نهاد نمایندگی ولی فقیه در وزارت آموزش و پرورش و سازمان های تابعه هستیم تا ارتباط موثر و مستمر فرهنگیان با معظم له تسهیل گردد .
3- نمایندگان تشکل های صنفی فرهنگیان کشور مشتاق دیدار خصوصی با حضرتعالی به منظور طرح و بیان مشکلات آموزش و پرورش و استفاده از رهنمود های ارزنده ی آن بزرگوار می باشند .
4- از آن رهبر فرزانه تقاضا داریم دستور فرمایند احکام قضایی همکارانی که به خاطر فعالیت های صنفی محاکمه شده اند لغو گردد زیرا نیتی جز اصلاح امور در بین نبوده است.
در پایان منتظر عنایات و ارشادات معظم له هستیم .
و السلام علیکم و رحمة الله و برکاته
کانون فرهنگیان شیراز
به روایت روزنامه ی سرمایه 16 اردیبهشت
تعدادی از معلمان شهر تهران دیروز در مقابل سازمان آموزش و پرورش شهر تهران تجمع کرده و مطالبات خود را مطرح کردند. چند تن از اعضای کانون صنفی فرهنگیان در هفته های گذشته ضمن دیدار با مسوولان سازمان آموزش و پرورش شهر تهران خواستار برگزاری مراسم خود در محوطه حیاط یا سالن اجتماعات سازمان شده بودند، ولی با وجود موافقت رییس سازمان جمعیت معلمان دیروز با درهای بسته روبه رو شدند. در این مراسم، قریشیان از اعضای کانون صنفی فرهنگیان نسبت به سخنان علیرضا علی احمدی وزیر جدید آموزش و پرورش واکنش نشان داد: «علی احمدی اعلام کرده است که بیش تر معلمان کشور بی سواد هستند، ایشان باید بابت این گفته خود از معلمان عذرخواهی کنند.» در این برنامه که برادران دکتر خانعلی، معلم شهید نیز حضور داشتند، اجازه نصب پلاکارد به معلمان داده نشد و سخنرانان، بدون بلندگو، مطالبات فرهنگیان را اعلام کردند
یک خبر از عدالت دولت عدالت محور
خبر روزنامه آسیا مورخ جمعه 12/2/87
طبق دستور رییس جمهور ُ وزارت نفت از شمول قانون نظام هماهنگ خارج است!!! و ضریب افزایش حقوق سال 87 در این وزارت خانه بیست درصد اعلام شده است ....
این در حالی است که افزایش حقوق غیر نور چشمی ها 6 درصد اعلام شده است
نتیجه : معنای عدالت را بطور کامل درک کردیم ...
اما خبری از بی قانونی های دولت
فارس: دیوان عدالت اداری مصوبه دولت برای افزایش پلکانی معکوس حقوق کارکنان دولت را باطل اعلام کرد و بر افزایش حقوق کارکنان شاغل و بازنشسته به نسبت یکسان و متناسب با نرخ تورم تاکید کرد.
سال گذشته موسیالرضا ثروتی، عضو کمیسیون اجتماعی مجلس نسبت به مصوبه دولت برای افزایش پلکانی معکوس حقوق کارکنان دولت در سال 86 شکایت کرد که دیوان عدالت اداری پس از بررسیهای لازم طی روزهای اخیر این مصوبه را باطل اعلام کرده است.
متن حکم دیوان عدالت اداری به شرح زیر است:
1_ ماده 150 قانون برنامه چهارم توسعه اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی جمهوری اسلامی ایران مصوب 1383 دولت را موظف کرده است حقوق کلیه کارکنان اعم از شاغل و بازنشسته را در طی برنامه چهارم و در ابتدای هر سال برای تمامی رشتههای شغلی، متناسب با نرخ تورم افزایش دهد.
2_ طبق بند (ک) تبصره 19 قانون بودجه سال 1386 کل کشور دولت موظف است در سال 1386 در اجرای ماده 150 قانون برنامه چهارم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران نسبت به افزایش ضریب حقوق کارکنان و بازنشستگان با استفاده از منابع موجود در ردیفهای پیشبینی شده برای هر دستگاه اقدام کند. ولیکن متأسفانه بر اساس تصویبنامه شماره 11008/ت 37150 هـ مورخ 28/1/1386 ضریب جدول حقوق کارکنان و بازنشستگان 5درصد افزایش یافته است.
و این در حالی است که نرخ تورم اعلام شده توسط مراجع ذیصلاح بیش از ضریب فوق الذکر است.
با عنایت به شرح فوق تصویبنامه مورد شکایت خصوصاً بندهای یک، 2 و 6 آن مغایر با ماده 150 قانون برنامه چهارم توسعه و بند (ک) تبصره 19 قانون بودجه سال 1386 است و ابطال مصوبه مذکور را دارد.
مدیرکل دفتر امور حقوقی دولت در پاسخ به شکایت مذکور طی نامه شماره 108761/1996 مورخ 22/8/1386 اعلام داشته است، 1_ مطابق ماده 150 قانون برنامه چهارم توسعه، تکلیف دولت، افزایش حقوق کارکنان و بازنشستگان «متناسب» با نرخ تورم است، افزایش متناسب با نرخ تورم متفاوت از افزایش معادل نرخ تورم است و وجود احکام و موازین قانونی دیگر در این زمینه از جمله موارد زیر رعایت قانون در تصویب بندهای یک و 2 مصوبه یاد شده را تأیید میکند.
1- الف) قانونگذار هر گاه نظر به افزایش حقوق به میزان نرخ تورم داشته، با عبارات متفاوت و به صورت صریح این مطلب را بیان داشته است که آخرین مورد آن ماده 125 قانون مدیریت خدمات کشوری است که پس از تعیین ضرایب حقوق به میزان ریال مقرر میدارد، «... و در سالهای بعد حداقل به اندازه نرخ تورم که همه ساله از سوی بانک مرکزی اعلام میشود، افزایش مییابد.» همچنین در ماده 3 قانون برنامه سوم توسعه که متضمن حکمی مشابه ماده 150 قانون برنامه چهارم بود، بلافاصله پس از عبارت «متناسب با نرخ تورم» عبارت «و حداقل مساوی با آن» درج شده بود در حالی که عبارت اخیر در ماده 150 قانون برنامه چهارم نیامده است. بدیهی است اگر عبارت «متناسب با نرخ تورم» دلالت بر افزایش «به میزان نرخ تورم» داشت، نیازی به درج عبارت «و حداقل مساوی با آن» نبود. خصوصاً که ادامه عبارت و متن ماده 30 برنامه سوم در خصوص مطابقت افزایش با نرخ تورم و تامین مابهالتفاوت در فرض «افزایش کمتر از نرخ تورم» در ماده 150 درج نشده است.
ب) مصوبه مورد اعتراض از مصادیق مصوبه دارای بار مالی است و به صراحت بند (ز) تبصره 20 قانون بودجه صدور این قبیل مصوبات منوط به آن است که بار مالی آن قبلا تامین شده باشد در غیر این صورت عمل دستگاه اجرایی در حکم تعهد زاید بر اعتبار بودجه است. بر همین مبنا نیز بوده است که در بند (ک) تبصره 19 قانون بودجه 1386 که در آن به اجرای ماده 150 قانون برنامه چهارم تصریح شده، تکلیف دولت به افزایش ضریب حقوق کارکنان و بازنشستگان به طور مطلق نیامده بلکه مقید به عبارت «با استفاده از منابع موجود در ردیفهای پیشبینی شده برای هر دستگاه» شده است.
ج) نکته قابل توجه اینکه دولت در بند (6) مصوبه مورد اعتراض علاوه بر افزایش موضوع بندهای یک و 2 تصویبنامه، پرداخت فوقالعادهای را نیز به کارکنان دولت و بازنشستگان پیشبینی کرده است.
2- بند 6 مصوبه مورد اعتراض بر اساس اختیار قانونی دولت موضوع ماده 6 قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت به تصویب رسیده و به موجب آن پرداخت فوقالعاده به کارکنان دولت پیشبینی شده است. طبیعی است در چارچوب این ماده، هیئت وزیران هم حق تصویب اصل فوقالعاده را دارد و هم در جزئیات و میزان آن اختیار تصمیمگیری دارد. بنا به مراتب تقاضای رد شکایت را دارد. هیئت عمومی دیوان عدالت اداری با حضور رؤسا و مستشاران و دادرسان علیالبدل شعب دیوان تشکیل و پس از بحث و بررسی و انجام مشاوره با اکثریت آراء به شرح آتی مبادرت به صدور رأی میکند.»
رأی هیئت عمومی
«الف- به صراحت ماده 150 قانون برنامه چهارم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی اران دولت موظف شده است که حقوق کلیه کارکنان و بازنشستگان دولت را طی برنامه چهارم و در ابتدای هر سال برای تمامی رشتههای شغلی متناسب با نرخ تورم افزایش دهد. نظر به اینکه معنی و مفهوم واژه (متناسب) چه در لفظ و چه در اصطلاح مبین وجود تساوی و تناسب بین دو یا چند نسبت معین و مشخص است و حکم قانونگذار در باب ضرورت افزایش حقوق کلیه کارکنان و بازنشستگان متناسب با نرخ تورم نیز مفید لزوم رعایت تناسب بین افزایش تورم و افزایش حقوق کارکنان شاغل و بازنشسته به نسبت یکسان است.
بنابراین بندهای یک و 2 تصویب نامه شماره 11008/ت 37150 هـ مورخ 28/1/1386 هیات وزیران در خصوص افزایش ضریب جدول حقوق موضوع ماده 33 قانون استخدام کشوری از واحد 432 به 454 و همچنین افزایش 5 درصد به حقوق بازنشستگی و وظیفه اشخاص مذکور در بند 2 مصوبه به لحاظ عدم تناسب آن با نرخ تورم اعلام شده از طرف بانک مرکزی در سال 1386 به میزان 7/13 درصد و عدم تساوی نسبت افزایش حقوق کارکنان شاغل با حقوق بازنشستگان خلاف هدف و حکم مقنن تشخیص داده میشود.
ب- حکم مقرر در ماده 6 قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت مصوب شهریور ماه 1370 متضمن تفویض اختیار وضع فوقالعادههای خاص به هیات دولت به منظور تطبیق وضع کارکنان دستگاههای مشمول مقررات خاص و جذب و نگهداری نیروی مناسب برای مشاغل تخصصی و مدیریت است. بنابراین بند 6 مصوبه مورد اعتراض که در جهت ایجاد تعادل نسب در میزان حقوق و مزایای مطلق کارکنان دستگاههای اجرائی متضمن وضع و برقراری فوقالعاده تحت عنوان فوقالعاده تعدیل است. انطباقی با مدلول ماده 6 قانون فوقالذکر و اهداف مقنن به شرح آن ماده ندارد. بنا به جهات فوقالذکر بندهای یک و 2و 6 مصوبه مورد اعتراض مستنداً به قسمت دوم اصل 170 قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران و ماده یک و بند یک ماده 19 و ماده 42 قانون دیوان عدالت اداری مصوب سال 1385 ابطال میشود.»
بر گرفته از سایت کانون صنفی معلمان ایران با اندکی اضافات
سلام.ترا به خدا فکری هم به حال پزشکانی که در استخدام آموزش و پرورش هستند بکنید.امیدوارم معوقه ی ما هم پرداخت شود.این سایت را جدیدا پیدا کرده ام.همیشه با شما در ارتباط خواهم بود.25 سال سابقه خدمت دارم ولی هنوز حکم من و امثال من بجز آنهایی که در مراکز استانها هستند معلوم نیست..اگر میتوانید این مشکل صنفی همکارانتان را منعکس کنید.شاید به دست خیر شما حل شود.خدا یارتان باد.
بدون شرح
باسمه تعالی
جمهوری اسلامی ایران تاریخ: 24/1/87
کانون فرهنگیان شیراز شماره: 3
جناب مهندس رضازاده استاندار محترم شیراز
با سلام و تحیات
جناب استاندار بی مقدمه بگوییم نمی دانیم چرا همیشه این فرهنگیان هستند که باید چند ماه بعد از اتمام کار و دیرتر از همه دستمزد و حقوق خود را دریافت دارند آن هم با هزار مکافات و دوندگی .
چرا همه مشکلات تعیین و تامین بودجه باید بر سر این قشر دلسوخته و نجیب خراب شود. بعد از سال ها کشمکش با مسئولین هنوز برای ما روشن نشده است که آنان چه دشمنی با آموزش و تعلیم و تربیت دارند که این چنین مغرضانه و یا با بی تفاوتی از کنار مشکلات آن می گذرند.
از یک سو در حالی که همه ی وزارت خانه ها نیروهای بلند مرتبه خود را از آموزش و پرورش تامین می کنند نوبت به خود وزارت آموزش و پرورش که می رسد حتماً باید شخصی وزیر شود که هیچ از وضع این وزارتخانه خبر نداشته و بعد از چندی بفهمد این لقمه به اندازه ی گلویش نبوده استعفا دهد و یکی دیگر دوباره مثل اولی .
از سویی دیگر ظاهراً فقط ما فرهنگیان هستیم که باید با دریافت نکردن حقوق و دستمزد و مطالبات خود جلوی تورم و نتایج بداندیشی های اقتصادی مسئولین را بگیریم .ادامه مطلب...
| |||
|
چهارشنبه 7 آذر 1386
درمجلس روی داد
گردهمایی بزرگ کانون های صنفی معلمان سراسرکشوردردرون مجلس برگزارشد.
امروزسه شنبه 6/آذرماه/1386 نمایندگان تشکلهای سراسرکشور به دعوت نمایندگان جناحهای مختلف دردرون مجلس دور هم جمع شدند ،دراین نشست که بنابود نمایندگان همه ی جناحها حضور داشته باشند، تنها چند تن از نمایندگانی که خود را اقلیت اصلاح طلب مجلس معرفی کردند.حاضربه رویارویی با نمایندگان معلمان کشورشدند.این نشست که ازهفته ها پیش برنامه ریزی شده بود با دوساعت تاخیر بالاخره در ساعت 14 برگزارشد.
درآغازنشست که از 40 تشکل سراسری تنها 20 تشکل حاضر بودند،آقای علی اکبرباغانی 4موضوع مورد بحث را که از پیش برای دو طرف مذاکره کننده مشخص بود به شرح زیر به اگاهی حاضران رساند. 1- سهم اموزش و پرورش در بودجه ی 1387کشور 2- شیوه ی اجرایی کردن قانون مدیریت خدمات کشوری 3- راهکار بستن پرونده های فعالان صنفی 4- کانونهای صنفی معلمان وانتخابات مجلس هشتم .
در ادامه ی این نشست نمایندگان تشکلهای معلمان به نوبت دیدگاههاومشکلات حوزه ی محل خدمت خود رابه آگاهی حاضران رساندند.
نماینده ی معلمان یزد نخستین کسی بود که سخن آغاز کرد ایشان گفتند: چرا مجلس باید در برابر آنهایی که معلمان را سرکوب می کنند،معلم زن این مملکت رادر خیابان می زنند، سکوت کند؟ اگر مجلس قدرت ندارد،حساب خودش را با مردم روشن کند،به ما می گویند که اقدامات قانونی انجام دهید ،وقتی ما از اقدامات قانونی هم هیچ نتیجه ای نمی گیریم ،چه باید بکنیم؟
سخنران بعدی آقای هاشم سماجت،نماینده ی کانون صنفی فرهنگیان شیرازبود،ایشان بیان کردند: مقام معظم رهبری فرموده اند:مافرهنگیان نبایدخودمان فریادمعیشت بزنیم،دیگران باید به فکر ما باشند،مابه خاطرفرمایشات رهبری صبرکردیم،حتی هیچ گردهمایی هم نداشتیم،مسئولین این را نشانه ی ضعف ماتلقی کردند،متاسفانه نه تنهاهیچ کاری نکردندبلکه دستگیری ها بیشترشد،اماصبرهم حدی دارد. ایشان در پایان افزودند: متن قانون مدیریت خدمات کشوری بسیارمبهم است.دیون سال 85 استان فارس از قبیل : دیون عده ای از جانبازان و 176 ساعت ضمن خدمت و ...هنوز تامین بودجه نشده است چرا آقای الهام اعلام می کند دیگر مطالباتی وجود ندارد.
سخنران بعدی آقای معارفی نماینده ی معلمان بازنشسته بود، ایشان دربخشی ازسخنان خود گفتند: وضع بازنشستگان روشن ترازآنست که نیازبه توضیح داشته باشد،فقط به یک نکته بسنده می کنم،وآن اینکه صفحه ی نخست حوادث مطبوعات راکه بازمی کنیم،حوادثی رامی خوانیم که براثرفقرمالی ووجود فاصله ی طبقاتی به وقوع می پیوندد،مقداربسیاری ازآن به بازنشستگان برمیگردد،ازجمله فراردختران خانواده ها، تنهابه این خاطرکه سرپرست خانواده که یک فرد بازنشسته بوده،وازتامین مخارج خانواده عاجزاست.
آقای گرامی مقدم نماینده ی مجلس،دیگرسخنران این نشست بود،که پس ازخیرمقدم و پوزش از ناهماهنگی هایی که در شکل گیری این نشست رخ داده بود، گفتند: دردنیااگرصنوف تشکیل می شود،به خاطراین است،که اموراصلاح شود،برای این است که از اعماق زندگی روزمره آگاه بشوند،و به برطرف کردن مشکلات بپردازند.
ایشان درادامه افزودند:اکثریت مجلس هم اکنون دردست یک گروه خاص است،شمابایدمقایسه کنید،اکثریت چه نقشی داشتند،وماچه نقشی ،آنچه که بر عهده ی مابودانجام دادیم،شماتجمع کردید،ما آمدیم گوش کردیم،کسانی می خواستندبرخوردهای شدیدتری بکنند ماجلوی انها را گرفتیم،در بازداشتهاتماس گرفتیم،ملاقاتهایی داشتیم،باآقای کروبی،باآقای شاهرودی،وبا دیگران درتماس بودیم،درمسئله ی استیضاح واردشدیم،امامجلس چون سیاسی تصمیم گرفت،به اصنا ف با نگاه امنیتی برخورد شد،اما من عملکرد اقلیت مجلس رابااین عده ی کم تحسین می کنم.
آخرین سخنران جلسه آقای شجاعپور نماینده مردم بهبهان بود،ایشان نیزباخیرمقدم به نمایندگان معلمان کشور،سخنان خود را چنین آغاز کرد: اگر در باره ی کاستی های مجلس بخواهیم صحبت کنیم ،علاوه برتایید سخنان شمابایدگفت، مجلس امروز در پایین ترین جایگاه خودحتا نسبت به مجلس پیش ازانقلاب است.ما نسبت به خروجی مجلس هفتم به شدت معترض هستیم،همه ی اعتراضات شما نسبت به مجلس هفتم درست است،تعریفی راکه شما نسبت به مجلس هفتم داشتید بسیارغلیظ ترازاین رامن تایید می کنم.
آنچه مربوط به ما هست،ما اقلیتی بسیارمحدود هستیم ،علیرضا محجوب ،خانم جلودارزاده از تهران باما هستند،یک جریان فکری هستیم که هیچ تریبونی هم نداریم.
آقای شجاعپور درادامه افزودند: ما نمی توانیم یک وزیری را بیاوریم یا وزیری را رد کنیم،ما 40 تا 50 نفر هستیم که جریان اصلاحات را تعقیب می کنیم،حساب کلیت مجلس را به حساب ما نگذارید.امکان تامین اعتبار با بودجه ی افسانه ای نفت هست اما عزمی برای حل مشکلات نیست.شاید می خواهند به نام مجلس ششم و رئیس جمهور پیشین تمام نشود،اگر عزم همین نمایندگان اقلیت نبود،همین لایحه ی نیم بند هم تصویب نمی شد،حتا پیش از انقلاب هم با مجلس اینگونه رفتار نمی شد.
آقای شجاعپورافزودند: بخشی از قانون خدمات مدیریت کشوری در فیش های حقوقی شمااز 1/1/86 می آید،وبخشی دیگردرسهام عدالت گنجانده خواهدشد.گرچه من باسهام عدالت مخالف هستم.
آقای شجاعپوردر پایان ضمن پوزش ازمعلمان به خاطرمشکلات پیش آمده قول دادندکه برای برطرف شدن مشکلات با کمیسیون های مربوطه و وزارت خانه ها و قوه ی قضائیه گفته شده و همه ی تلاش خود و همکاران را برای برطرف کردن این مشکلات به کار خواهد گرفت.
برای گفتگو در باره ی بند 4 مذاکرات با مخالفت اعضاو تذکر آیین نامه ای مبنی بر مخالفت اساسنامه با دخالت تشکلهای صنفی درمباحث سیاسی ادامه ی این بحث مسکوت ماند. ونمایندگان معلمان از ورود به بحث سیاسی خودداری نمودند.
گرفته شده از سایت کانون معلمان تهران
یاحسین (ع) تو نیز بر مظلومیت ما گریه کن
یا حسین دردت را با تمام وجود درک کردیم . حالا می فهمیم که مظلومیت یعنی چه! حالا حس می کنیم که وقتی ندای عدالت سر دادی و گوش حق نیوشی پیدا نکردی چه غمی بر سینه ات نشست بر شهادتت نمی گرییم که آن مقصد مردان خداست . بر غم جانسوزی اشک می ریزیم که از جانب مدعیان سجاده نشین بر روح پاک تو نشست.
دشمنان دشمن نمایت را به جای خود لعنت می گوییم اما ناجوانمردی دشمنان دوست نمایت را ذره ذره وجودمان نفرین می کند. بر تو نمی گرییم که دشمنانت هزاران بودند و جمع تو اندکی چرا که این نیز خمی بر ابروی تو نیاورد.
بر تو می گرییم که کسی را نیافتی سخنانت را بفهمد یا اگر فهمید منافعش ایجاب نکرد که به روی خود بیاورد. امروز با تو سخن میگوییم چون حد اقل در این مورد هم درد توایم با تو درد دل می کنیم چون خوب میدانیم که سوز دل سوخته از بی توجهی ها را خوب حس می کنی.
یا حسین(ع) می خواهیم بگوییم که بر ما چه تقدیر کرده اند مدعیان.می گوییم که آنچه گشتیم گوش حق نیوشی نیافتیم.راستی مگر ما چه می گوییم که اگر هم بشنوند چین بر ابرو می اندازند و ما را دشمن می دارند یا حسین مگر فرمان عدل و داد گوش مردان خدا را می آزارد که وقتی دلسوخته ترین مردمان و بی توقع ترینشان فریاد بر می دارد که دیگر بی عدالتی نه ، تبعیض نه این چنین بی رحمانه بر ما می تازند ، تکفیرمان می کنند و تبعید و زندان و محاکمه و ... تو بگو آیا این گناه است که بگوییم بیت المال از آن همه است نه فقط نور چشمی ها . آیا این گناه است که فرهنگیان بگویند این تبعیض جامعه را به ورطه نابودی می کشاند و دیر بجنبید همه چیز از دست خواهد رفت. مگر این همان سخن مولا علی (ع) نیست که < الملک یبقی مع الکفر و لا یبقی مع ظلم >
یا حسین به کوچک و بزرگ این مملکت گفته ایم که وضعیت ما چگونه است . که دیگر این زندگی قابل تحمل نیست که انتظار ما یک زندگی معمولی کم دغدغه است . اما ظاهرا مدعیان ادعا دارند و می گویند که شما رعیت هستید و ما ارباب و رسم این است که رعیت سکوت کند و هر وقت ارباب دلش سوخت تکه نانی در سفره ی ما بگذارد . اگر گذاشتند تشکر کنیم و اگر هم نگذاشتند باز هم تشکر کنیم . یا حسین ما بر مظلومیت تو گریستیم تو نیز بر مظلومیت ما گریه کن.
قانون مدیریت خدمات کشوری ( نظام هماهنگ حقوق )
فصل دهم مربوط به حقوق و مزایا می باشد ادامه مطلب...
THE WORLD TEACHER’S DAY- OCT 5
سیزده مهر ماه ( پنج اکتبر) روز جهانی معلم گرامی باد.
متن زیر گرفته شده از اینترنت تحت عنوان world teachers day – oct 5 می باشد. ادامه مطلب...
باسمه تعالی
جمهوری اسلامی ایران